back and forth forever.

เรื่องแรก  ไม่มีใครจำได้เลยครับ ว่าผมมีบล๊อกนี้อยู่ นอกจากคนที่จำมันไม่ได้ ก็ไม่มีใครรู้เลย

มันอาจจะเป็น การระบายผ่านอินเตอร์เนต ที่ปลอดภัยที่สุด ก็เป็นไปได้ ผมว่า..

ทุกคืน ปอนด์คิดเรื่องเค้า ปอนด์เองไม่ใช่คนชัดเจนหรอก ปอนด์ยอมรับว่าปอนด์เห็นแก่ตัว

แต่ ปอนด์อยากรู้ว่าเค้าคิดยังไงกับปอนด์ 

มันเริ่มจะแปลกๆ มาได้สักพักละ อันที่จริง ไม่รู้เหมือนกัน ทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้ มันฟังดูโคตรจะไร้สาระเลย

เป็นใครมาพูดกับปอนด์ ปอนด์คงไม่ฟัง 

 มันสอนให้ปอนด์รู้ว่า ครั้งหน้า ปอนด์จะเริ่มเข้าใจคนอื่นแล้วหละ่ (:

กลับมาเรื่องเธอต่อ 

ปอนด์ก็ไม่รู้จักเธอมากนักหรอก พอๆ กับที่เธอก็ไม่รู้จักปอนด์เหมือนกัน แต่แม้เราจะไม่รู้จักกันมาก ปอนด์ก็ขอ

ยอมรับตรงนี้ได้เลยว่า เธอทำให้ปอนด์เป็นบ้าได้จริงๆ 

แต่ความรู้สึกนี่แหละ มันมักจะไม่ยุติธรรมเสมอเลย 

ตอนนี้ ปอนด์คิดเยอะเหลือเกิน ทุกคืน มันยิ่งกว่าทุกคืนไปแล้ว มันมากกว่าเพื่อนไปแล้ว 

เราก็ต่างรู้ดี มันติดตรงที่ไม่มีใครพูด ไอ้ตรงนี้แหละ ที่เราเหมือนกัน 

ปอนด์แน่ใจเลยว่า เรื่องนี้ปอนด์จะไม่เป็นคนพูดก่อน แล้วปอนด์ก็แน่ใจอีกว่า เธอก็คิดเหมือนกัน

ปอนด์แน่ใจอีกนิดว่า เธอไม่สนุก เวลาที่ปอนด์ก็ไม่สนุกเหมือนกัน :D

ตอนนี้ ปอนด์แค่อยากเป็นหุ้นปั่นสักตัว แค่นั้นเอง ,,,,

มันก็ไม่แน่ว่าปอนด์ที่นอนดึกอาจจะทำอะไรที่มันไม่มีประโยชน์ อีกทั้งรบกวนช่วงเวลาพักผ่อนของอวัยวะร่างกายต่างๆ

มันไม่แน่จริงๆ เอาเป็นว่า ปอนด์บอกเองเลยว่า ปอนด์กำลังทำสิ่งที่หาประโยชน์ไม่ได้จริงๆ 

ปอนด์ไม่ได้อ่านหนังสือ 

ปอนด์ไม่ได้อ่านกระทู้ดีๆ สักกระทู้นึงจากที่ไหน ไม่แม้กระทั่ง กระทู้ไร้สาระที่ปอนด์สนใจ

ปอนด์แค่นั่งเฉยๆ คลิ๊ก tab ที่เปิดอยู่ไปมา นาน ๆ ทีจะมี e-mail เข้ามา แล้วปอนด์ก็จะคลิ๊กเข้าไปดู

ปอนด์ไม่ได้ทำอะไรที่เรียกว่า "ทำอะไร" อยู่เลย ถ้าตอนนี้มีคนโทรมา แล้วถามว่า "ทำอะไรอยู่"

ปอนด์ก็คงตอบได้ว่า " ไม่รู้หว่ะ ป่าว มั้ง " 

อันที่จริง ไม่ใช่ว่าปอนด์ไม่สำนึกผิดนะ กับการกระทำ ที่เีรียกว่า " การกระทำ " จริง ๆไม่ได้

ปอนด์แค่ไม่รู้ว่่าต้องทำอะไรในเวลาขณะนี้ ปอนด์เลยเลิกที่จะนั่งคิดเรื่องที่ปอนด์ชอบ

คิดถึงคนที่ปอนด์ชอบไปคิดถึงเขา ก็แค่นั้นเอง (:

แม่งห่า พิมพ์อะไรก็ไ่ม่รู้เยอะแยะ เลย ทำอะไรอยู่เนี่ย ? ตอบสิตอบบบ 

เห้อ อะไรกันเนี่ย ไปคิดถึงเขาอีกละ

หัก ห้าม บ้าง นะ 

แม่งผมหละเริ่มเกลียดบางอย่างขึ้นมาจริงๆ เพียงแค่ไม่รู้ว่า ทำไมต้องมีอะไรอย่างที่ว่านี่แม่งเกิดขึ้นในโลกด้วยวะ

ความไม่เชื่อใจ ที่มันยังติดตัวผมอยู่ ผมยอมรับจริงๆ ว่าไม่ต้องการเลย อยากจะแค่ไม่สนใจมันด้วยซ้ำไป

ทำไมต้องเอาเวลาของผม ไปนั่งคิดเรื่องความไม่จริงใจของใครด้วยวะ

โลกนี้แม่งก็ fake ของมันอยู่แล้ว อย่างผมจะไปเปลี่ยนแปลงอะไรมันได้

ผมเองยัง fake ใส่คุณเลย แต่ผมก็อาจจะรู้สึกดีกับคุณอยู่หน่อยๆหละมั้ง

ผมคงสะใจ หากมีคนมาตะโกนใส่ผมว่า "นอกเรื่อง" ตอนนี้ เพราะผมนี่แหละกำลังตั้งใจจะนอกเรื่องสุด ๆ

ต่อให้คนเหล่านั้นบอกผม ผมก็ไม่หยุด ผมคงไม่หยุดทำอะไรเพียงแค่มีคนมาตะโกนใส่ผม แต่ก็ไม่แน่หรอก

ผมเกลียดเวลารู้สึกดีกับใครคนนึง แล้วแม่งก็แค่ไม่สนใจคุณ ทำเหมือนคุณเป็นตัวปลิง หรืออะไรพรรค์นั้น

เพียงแค่เขาคงคิดว่าเขาคงดูดีเสมอในสายตาผม เออ บางทีก็ใช่นะ ผมไม่เถียงหรอก

ไอ้เวลาที่ผ่านไปกับคนอย่างนี้ ผมมักจะรอคอยความสนใจ การเปิดเผย อะไรต่อมิอะไรที่แ่ม่งก็ไม่ได้ทำให้คุณ

สักเท่าไหร่หรอก แต่ว่าตรงนี้แหละที่ยิ่งทำให้มันน่าหลงใหล คุณจะตัดใจจากเขาไม่ได้ง่ายๆอย่างที่คิดเลย

แล้วคุณจะยิ่งเกลียดเข้าไปอีกเวลาที่รู้ว่า เรื่องอะไรเลวๆที่คุณคิดๆไว้แม่งเสือกเป็นจริงตอนจบนี่แหละ

แม่งฆ่าผมได้เลย

ดู blog ของเธอ จำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นรู้หรือเปล่า ว่าเธอคิดอะไรอยู่

จำไม่ได้แล้วเหมือนกัน ว่าตอนไหน เวลาอะไร 

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพิมพ์อะไรอย่างนั้นลงไป

วันนี้ได้อ่านมันอีกที ทำไมนะ ถึงต้องร้องไห้ด้วย บางประโยคฉันพิมพ์แบบนั้นไปทำไมกันนะ

แล้วมันมีความหมายอะไรกับเธอหรือเปล่า 

ดีใจที่ยังเห็นรูปที่ไปด้วยกัน เธอคงจำไม่ได้หรอกว่าเธอยังไม่ได้เอารูปฉันออก ดีใจด้วยซ้ำที่เธอจำไม่ได้

ดีใจมากที่ข้อความหลายข้อความ อย่างน้อย เวลาที่เธอพิมพ์ตอนนั้น เธอกำลังคิดถึงฉันอยู่

แม้มันจะไม่มีอีกแล้วก็ตาม ดีใจที่เธอจำมันไม่ได้ 

เมื่อกี้แค่อยากจะส่งข้อความไปบอก ว่าฉันกำลังอ่าน blog ของเธออยู่และมันก็ทำให้ฉันคิดถึงเธอมาก

แต่ก็ไม่ทำ กลัวข้อความที่ส่งไป จะไม่ทำให้เธอรู้สึกอะไร มันคงเสียเวลา ไร้ค่า ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลย

ได้ข่าวเธออยู่เสมอ รู้ว่าเธอยังเป็นคนน่ารักเหมือนเมื่อก่อน แต่ตอนนี้ ไม่ใช่กับฉันอีกแล้ว 

มันเหมือนสูญเสียอะไรไปสักอย่าง ทั้ง ๆที่มันก็อยู่ตรงหน้านี่แหละ 

ข้อความที่มันผ่านไปเป็นปี วันนึ้ได้อ่านมันอีกที ยิ้มไม่ออก พูดไม่ออก เหมือนจะร้องไห้เฉย ๆ  :)

"แก มันเส้านะ คิดถึงเพื่อนๆ มากๆ ตอนนี้เหมือนไม่มีเพื่อนแล้ว มีแต่ camfrog นอนดึกแล้วชอบคิดมากนะ แต่แกจะเป็นเพื่อนกะเค้าตลอดปัยนะ"

ถ้าการแสดงออกว่ารักใครสักคน มันทำให้ดูเหมือนเป็นของตาย

ปอนด์ก็จะเลิกทำ